
7. PROGRAM RAMOWY

|
Kariera naukowa
7PR - LUDZIE
Kształcenie początkowe naukowców.
(ITN- Marie Curie Initial Training Networks)
Czemu to służy?
Głównym celem projektu jest szkolenie początkujących naukowców (w tym doktorantów) na poziomie europejskim w celu poprawy ich perspektyw zawodowych zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym.
W jakiej dziedzinie?
Obszary i tematy badawcze proponowane są przez partnerów projektu i mogą one wychodzić poza tematy określone dla priorytetów Programu szczegółowego "WSPÓŁPRACA". Dużą uwagę KE przywiązuje do projektów interdyscyplinarnych oraz nowych dyscyplin naukowych. Od 2010 r. udział w projekcie partnera z sektora komercyjnego jest obowiązkowy.
Jak to działa?
Projekty składane są przez konsorcjum kilku instytucji (uczelni, instytutów badawczych przedsiębiorstw, MŚP) znajdujących się w różnych krajach członkowskich UE lub stowarzyszonych. Partnerzy proponują wspólny program badawczo-szkoleniowy dla początkujących naukowców w wybranym przez siebie obszarze. Powinien on odpowiadać na dobrze zidentyfikowane potrzeby w wybranej dziedzinie naukowej, przygotowywać naukowców do pracy w innych sektorach (również w prywatnym) oraz oferować kursy w takich obszarach jak, np. przedsiębiorczość, własność intelektualna, zarządzanie projektami badawczymi, etyka, itp. Proponowany program powinien odzwierciedlać istniejącą lub nowo tworzoną współpracę naukową, w której naukowiec bierze udział poprzez indywidualny program szkoleniowy. Powinien on zawierać oprócz pracy badawczej u danego partnera, wizyty u innych członków konsorcjum, udział w organizowanych przez partnerów kursach, szkołach letnich czy konferencjach. KE oczekuje od konsorcjum wspólnego uznawania szkoleń oraz, jeśli to możliwe dyplomów i przyznawanych certyfikatów. Dla każdego przyjmowanego naukowca na okres dłuższy niż 6 miesięcy, należy stworzyć indywidualny plan rozwoju kariery. Za program szkoleniowy odpowiada specjalnie w tym celu utworzone ciało (Supervisory Board), które ustala kryteria wyboru naukowców, program szkoleniowy oraz zasady współpracy, wymianę wiedzy i dobrych praktyk pomiędzy członkami konsorcjum.
W skład Supervisory Board wchodzą wszyscy partnerzy, zarówno pełni jak i stowarzyszeni.
W 4-letnim projekcie muszą uczestniczyć przynajmniej 3 instytucje z 3 różnych krajów członkowskich lub stowarzyszonych. W poprzednich konkursach liczba partnerów średnio wynosiła 6-10 instytucji. W przypadku większych konsorcjów konieczne jest zwrócenie szczególnej uwagi na jasne przedstawienie sposobu zarządzania projektem i jego aspektów organizacyjnych. Partnerami projektu mogą być instytucje naukowe, uczelnie, przedsiębiorstwa (nacisk na MŚP), organizacje non-profit w tym organizacje pozarządowe i charytatywne oraz Wspólnotowe Centrum Badawcze. Dodatkowo członkiem konsorcjum może być instytucja kraju trzeciego lub organizacja międzynarodowa (WHO, UNESCO), przy czym jej udział powinien być zgodny z ogólnymi zasadami uczestnictwa w 7PR oraz dobrze uzasadniony.
Udział instytucji z sektora publicznego i prywatnego projekcie możliwy jest na dwóch poziomach:
- jako pełny partner (rekrutuje i zatrudnia naukowców; prowadzi szkolenia naukowe, uzupełniajšce i/lub przyjmuje naukowców oddelegowanych z instytucji partnerskich; uczestniczy w pracach Supervisory Board; podpisuje z KE Grant Agreement (GA) i jest odpowiedzialny za realizację programu szkoleń)
- jako partner stowarzyszony (prowadzi szkolenia naukowe, uzupełniajšce i/lub przyjmuje naukowców oddelegowanych z instytucji partnerskich; uczestniczy w pracach Supervisory Board, nie podpisuje GA, ale "Partnership Agreement"; dołącza list intencyjny do składanego wniosku potwierdzający aktywne uczestnictwo w projekcie)
Sektor prywatny jest rozumiany jako organizacje osišgające większość swojego przychodu przy użyciu środków konkurencyjnych na rynku komercyjnym. Należy podkreślić, że tak rozumiany sektor komercyjny nie wyłącza udziału społeczno- ekonomicznych uczestników takich jak nie akademickie, nie komercyjne organizacje: np. publiczne szpitale, publiczne muzea, organizacje pozarządowe, urzędy państwowe, które nadal są zapraszane do udziału w projektach ITN na obu poziomach uczestnictwa (jako pełny partner lub stowarzyszony). Przy czym udział uczestników społeczno-ekonomicznych nie zastępuje udziału partnerów z sektora prywatnego.
Jakie działania można realizować?
- Rekrutacja naukowców
Działanie to ukierunkowane jest na przyjmowanie naukowców, w tym z instytucji uczestniczących w sieci oraz z krajów trzecich. Naczelną zasadą jest mobilność międzynarodowa zgodnie z zasadą: naukowiec nie może odbyć szkolenia w kraju, w którym przebywał (np. pracował, studiował) dłużej niż 12 miesięcy w okresie ostatnich 3 lat przed wyborem (nie zatrudnieniem).
- Podstawowym zadaniem sieci jest organizowanie szkoleń adresowanych do naukowców, którzy w momencie rekrutacji przez instytucje przyjmującą mają mniej niż 5 lat doświadczenia naukowego (od uzyskania tytułu magistra), bez względu na okres czasu w jakim je nabyli.
Zasada ta obejmuje:
- początkujących naukowców rozumianych jako osoby mające do 4 lat doświadczenia naukowego. Są oni głównym beneficjentami programu szkoleniowego i powinni stanowić co najmniej 80% rekrutowanych naukowców. Osoby takie mogą przebywać na szkoleniu od 3 do 36 miesięcy.
- doświadczonych naukowców, którzy w momencie rekrutacji mają stopień doktora lub przynajmniej 4 lata doświadczenia badawczego. Przy czym w obu przypadkach nie mogą mieć więcej niż 5 lat doświadczenia od uzyskania tytułu magistra. Osoby takie mogą przebywać na szkoleniu od 3 do 24 miesięcy.
- W celu transferu wiedzy i wzmocnienia działań szkoleniowych sieci można zaprosić niewielką liczbę uznanych, doświadczonych naukowców jako tzw. "visiting researchers". Ich dobrze uzasadniony pobyt może być dzielony na okresy o różnej długości i mogą oni przebywać u różnych partnerów, przy czym w sumie nie może on być krótszy niż 1 miesiąc w całym okresie trwania projektu.
- Działania szkoleniowe
- Przygotowywanie i organizowanie różnego rodzaju szkoleń to podstawowe zadanie sieci. Rozumiane jest ono jako indywidualne szkolenia dla przyjmowanych początkujących naukowców w ramach przyjętego programu badawczego, tworzenie programów (np. wspólny program studiów doktoranckich), organizowanie dla nich wspólnych warsztatów, szkół letnich i kursów. Ich tematyka oprócz różnych aspektów badawczych musi także dotyczyć szkolenia w takich obszarach jak np. umiejętności komunikacyjne i negocjacyjne, prezentowanie wyników badań, tworzenie firm, zarządzanie i koordynowanie projektów.
- Partnerzy sieci mają możliwość otwarcia szkoleń dla naukowców spoza konsorcjum lub też organizowania kursów specjalnie im dedykowanych. Mogą one mieć formę międzynarodowych konferencji, warsztatów, seminariów czy szkół letnich. Działania te muszą być dokładnie opisane i uzasadnione we wniosku.
- Działania sieciowe
W celu realizowania zadań projektu partnerzy mogą organizować spotkania naukowe i koordynacyjne, odbywać wizyty i oddelegowywać pracowników do partnerów sieci; zapraszać ekspertów zewnętrznych, uczestniczyć w międzynarodowych konferencjach i warsztatach, przygotowywać publikacje, itp.
- Zarządzanie
Sposób zarządzania projektem, utworzone ciała doradcze i zarządzające projektem, podział obowiązków i kompetencji, metody rekrutacji naukowców są bardzo ważnymi elementami projektu, który jasno i precyzyjnie powinien być opisany we wniosku.
Jak aplikować?
KE raz do roku ogłasza w Dzienniku Urzędowym i serwisie CORDIS zaproszenie do składania wniosków (Calls for proposals), zwykle dając 3 miesiące na jego przygotowanie. Wniosek przygotowuje koordynator wraz z partnerami. W odróżnieniu od innych obszarów 7PR nie ma potrzeby przygotowywania szczegółowego budżetu projektu. Jest on obliczany przez KE na podstawie zaproponowanej przez konsorcjum liczby osobo-miesięcy rekrutowanych naukowców. Wniosek przesyłany jest on-line (ściśle przestrzegany jest termin przyjmowania wniosków) do KE poprzez internetowy system EPSS (Electronic Proposal Submission Service), dostępny ze strony danego konkursu. Linki do wszystkich konkursów znajdują się na stronie http://cordis.europa.eu/fp7/dc/index.cfm
Pod adresem każdego konkursu dostępne są wszystkie informacje i dokumenty niezbędne do przygotowania projektu. Podstawowe dokumenty to: Informacja o konkursie (Call Fiche), Program Pracy (Work Programme) i Przewodnik dla wnioskodawców (Guide for Applicants), w którym znajdują się wzory formularzy.
Projekty wysyłane do KE podlegają ocenie merytorycznej dokonywanej przez grono międzynarodowych ekspertów wybieranych i zapraszanych przez KE. Ekspertem może zostać każdy naukowiec oraz osoba działająca w obszarze badawczo-rozwojowym. Więcej informacji na stronie http://www.kpk.gov.pl/7pr/eksperci.html
Co potem?
Informacja o wstępnych rezultatach ewaluacji nadesłanych projektów podawana jest na stronie danego konkursu. W przypadku zaakceptowanego projektu, KE wysyła do koordynatora informacje, dokumenty potrzebne do przygotowania umowy o grant oraz samą umowę. Po podpisaniu kontraktu partnerzy przystępują do realizacji projektu, fundusze przesyłane są na konto koordynatora, który zobowiązany jest do przekazania ich partnerom projektu.
Informacja o rekrutacji naukowców powinna być szeroko rozpowszechniona, w tym obowiązkowo na Europejskim Portalu EURAXESS (http://ec.europa.eu/euraxess) a zasady przyjmowania naukowców zgodne z europejskim Kodeksem rekrutacji pracowników naukowych. (http://ec.europa.eu/euraxess/index_en.cfm?l1=0&l2=3)
Co jest finansowane?
Zasady obowiązujące w projektach zaakceptowanych w konkursach ogłoszonych w Programach Pracy na lata 2007 - 2010:
Każda instytucja biorąca udział w projekcie otrzymuje fundusze na pokrycie różnych kosztów związanych z realizacją projektu, współpracy w ramach konsorcjum oraz kosztów związanych z przyjazdem i zatrudnieniem naukowca, prowadzonymi przez niego pracami badawczymi oraz udziałem w szkoleniach i konferencjach.
- W przypadku naukowców prowadzących prace badawcze instytucja przyjmująca podpisuje z nimi umowę o pracę, finansuje ich wynagrodzenie, koszty podróży, badań oraz udziału w szkoleniach i konferencjach.
- W przypadku naukowców przyjeżdżających tylko na szkolenie/konferencję, partnerzy projektu mogą sfinansować całkowicie lub częściowo koszty podróży, pobytu i szkolenia.
- Wynagrodzenie (living allowance) dla przyjmowanego naukowca:
Instytucja biorąca udział w projekcie otrzymuje z Komisji Europejskiej fundusze na pokrycie kosztów zatrudnienia naukowca. Kwota ta (kwota A) jest modyfikowana przez tzw. współczynnik krajowy (correction coefficient) właściwy dla kraju, w którym następuje zatrudnienie. Świadczenie to powinno być wypłacane naukowcowi na podstawie umowy o pracę (lub innej umowy z pełnym zabezpieczeniem społecznym), a więc podlega obciążeniom publicznoprawnym wynikającym z porządku prawnego kraju, w którym następuje zatrudnienie. Informacji w tym zakresie udziela Europejska Sieć Centrów Informacji dla Naukowców EURAXESS (http://www.euraxess.pl/index.php/strona-glowna?Itemid=3) .
W przypadku uzasadnionych uwarunkowań publicznoprawnych uniemożliwiających instytucji przyjmującej zatrudnienie naukowca na umowę o pracę, instytucja ma możliwość wypłacania należnych świadczeń na podstawie innej umowy (kwota B), o ile jest to zgodne z porządkiem prawnym danego kraju oraz o ile naukowiec ma zapewnione minimalne zabezpieczenie społeczne.
Wysokość wynagrodzenia
(w przypadku "visiting researchers" ich wynagrodzenie jest większe o 30% w stosunku do wysokości podanych w tabelach).
Dodatek relokacyjny (mobility allowance) dla przyjmowanego naukowca:
W związku z wymogiem zmiany miejsca zamieszkania na czas szkolenia, naukowcowi przysługuje dodatek relokacyjny w wysokości 500 EUR miesięcznie dla osoby nie mającej rodziny na utrzymaniu lub 800 EUR miesięcznie, jeśli posiada rodzinę (bez względu czy wyjeżdża z rodziną na stypendium czy nie). Kwota ta podlega współczynnikowi krajowemu i jest wypłacana zgodnie z porządkiem prawnym kraju, w którym następuje zatrudnienie (może podlegać obciążeniom publicznoprawnym).
- Koszty podróży (travel allowance):
Zwrot kosztów podróży przysługuje przyjmowanemu naukowcowi raz na pełne 12 miesięcy odbywanego szkolenia, w postaci kwoty ryczałtowej zależnej od odległości między poprzednim miejscem zamieszkania a instytucją przyjmującą.
| Odległość (km) |
Ryczałt (EUR) |
| < 500 |
250 |
| 500 - 1000 |
500 |
| 1000 - 1500 |
750 |
| 1500 - 2500 |
1000 |
| 2500 - 5000 |
1500 |
| 5000 - 10 000 |
2000 |
| >10 000 |
2500 |
- Dodatek na rozwój kariery (career exploratory allowance):
Jednorazowy dodatek w wysokości 2000 EUR przysługuje naukowcowi, który przebywa na stypendium co najmniej 12 miesięcy. Wypłacany jest zgodnie z porządkiem prawnym kraju zatrudnienia i może podlegać obciążeniom publicznoprawnym.
- Koszty szkolenia i prowadzenia prac badawczych przez rekrutowanego naukowca:
Instytucja przyjmująca otrzymuje z Komisji Europejskiej kwotę ryczałtową celem pokrycia kosztów związanych z prowadzeniem badań oraz szkoleniem naukowca, w tym z jego uczestnictwem w konferencjach i szkoleniach zewnętrznych:
300 EUR miesięcznie - prace nie prowadzone w laboratorium
600 EUR miesięcznie - projekt laboratoryjny.
- Koszty programu szkoleniowego i przepływu wiedzy
Instytucje uczestniczące w projekcie otrzymują fundusze na pokrycie kosztów związanych z realizacją szkoleń, np. rekrutacja naukowców, wspólne działania szkoleniowe, przygotowywanie materiałów oraz na pokrycie kosztów związanych z koordynacją działań: spotkania w ramach projektu, udział w konferencjach międzynarodowych, przyjmowanie ekspertów zewnętrznych, oddelegowywanie własnych pracowników. Przyznawana jest kwota w wysokości 1200 EUR/miesiąc/rekrutowany naukowiec.
- Koszty zarządzania projektem
Maksymalnie do 7% całkowitego wkładu KE.
- Koszty pośrednie
10% kosztów bezpośrednich z wyłączeniem kosztów podwykonawstwa.
Zasady obowiązujące w projektach zaakceptowanych w konkursach ogłoszonych w Programie Pracy na rok 2011:
Każda instytucja biorąca udział w projekcie otrzymuje fundusze na pokrycie różnych kosztów związanych z realizacją projektu, współpracy w ramach konsorcjum oraz kosztów związanych z przyjazdem i zatrudnieniem naukowca, prowadzonymi przez niego pracami badawczymi oraz udziałem w szkoleniach i konferencjach.
- W przypadku naukowców prowadzących prace badawcze instytucja przyjmująca podpisuje z nimi umowę o pracę, finansuje ich wynagrodzenie, koszty podróży, badań oraz udziału w szkoleniach i konferencjach.
- W przypadku naukowców przyjeżdżających tylko na szkolenie/konferencję, partnerzy projektu mogą sfinansować całkowicie lub częściowo koszty podróży, pobytu i szkolenia.
- Wynagrodzenie (living allowance) dla przyjmowanego naukowca:
Instytucja biorąca udział w projekcie otrzymuje z Komisji Europejskiej fundusze na pokrycie kosztów zatrudnienia naukowca. Kwota ta (kwota A) jest modyfikowana przez tzw. współczynnik krajowy (correction coefficient) właściwy dla kraju, w którym następuje zatrudnienie. Świadczenie to powinno być wypłacane naukowcowi na podstawie umowy o pracę (lub innej umowy z pełnym zabezpieczeniem społecznym), a więc podlega obciążeniom publicznoprawnym wynikającym z porządku prawnego kraju, w którym następuje zatrudnienie. Informacji w tym zakresie udziela Europejska Sieć Centrów Informacji dla Naukowców EURAXESS (http://www.euraxess.pl/index.php/strona-glowna?Itemid=3) .
W przypadku uzasadnionych uwarunkowań publicznoprawnych uniemożliwiających instytucji przyjmującej zatrudnienie naukowca na umowę o pracę, instytucja ma możliwość wypłacania należnych świadczeń na podstawie innej umowy (kwota B), o ile jest to zgodne z porządkiem prawnym danego kraju oraz o ile naukowiec ma zapewnione minimalne zabezpieczenie społeczne.
Wysokość wynagrodzenia
Dodatek relokacyjny (mobility allowance) dla przyjmowanego naukowca:
W związku z wymogiem zmiany miejsca zamieszkania na czas szkolenia, naukowcowi przysługuje dodatek relokacyjny w wysokości 700 EUR miesięcznie dla osoby nie mającej rodziny na utrzymaniu lub 1000 EUR miesięcznie, jeśli posiada rodzinę (bez względu czy wyjeżdża z rodziną na stypendium czy nie). Kwota ta podlega współczynnikowi krajowemu i jest wypłacana zgodnie z porządkiem prawnym kraju, w którym następuje zatrudnienie (może podlegać obciążeniom publicznoprawnym).
- Koszty szkolenia i prowadzenia prac badawczych przez rekrutowanego naukowca:
Instytucja przyjmująca otrzymuje z Komisji Europejskiej kwotę ryczałtową celem pokrycia kosztów związanych z prowadzeniem badań oraz szkoleniem naukowca, w tym z jego uczestnictwem w konferencjach i szkoleniach zewnętrznych w wysokości 1 800 EUR miesiąc/rekrutowany naukowiec. Kwota ta ma również służyć pokryciu kosztów zatrudnienia "visiting researchers" oraz związanych z koordynacją działań na poziomie Sieci.
- Koszty zarządzania projektem
Maksymalnie do 10% całkowitego wkładu KE.
- Koszty pośrednie
10% kosztów bezpośrednich z wyłączeniem kosztów podwykonawstwa.
|